Afscheid Frans Derks

01-11-2017:

Afscheid Frans Derks

“Het mooiste wat een jongen van de Valendries kan bereiken: voorzitter worden van AWC.” Met deze woorden opende de huidige AWC-voorzitter Erick Loermans de afscheidsavond voor Frans Derks. Frans neemt afscheid na jarenlange dienst in diverse functies, waarvan vele jaren als bestuurslid en zelfs voorzitter. Het werd een mooie avond voor Frans en zijn vrouw Herma.

Zes sprekers vertelden gedurende de avond hun verhaal over Frans. Allereerst vertelde Klaas Fokkema, voorzitter van de Alvernese buren, over de goede samenwerking tussen AWC en VV Alverna. Hij noemde Frans een ‘ambassadeur voor het Wijchense voetbal’. Rene Wijshake, leider van het eerste elftal, vertelde dat hij AWC wel eens FC Derks genoemd had en sprak de wens uit om Frans en Herma nog vaak te zien bij AWC.

De KNVB werd vertegenwoordigd door Theo Aalderink en de bond is enorm blij dat er ‘mensen als Frans’ zijn. Die uitspraak zette hij extra kracht bij door Frans te benoemen tot Lid van Verdienste van de KNVB, een enorme eer bij de voetbalbond. Namens de Businessclub roemde Harm Rutten de kwaliteiten van Frans: “Vraag het maar aan Frans, die heeft altijd wel een oplossing.” Hij refereerde aan de toekomst van Frans: “Geniet van Herma, je kinderen en je kleinkinderen.”

Jo Toonen speelde jarenlang bij Frans in het voetbalteam. Volgens Jo werd Frans ooit vrijwilliger door een trainer ‘met veel verstand van voetbal’. Die zou tegen Frans hebben gezegd: “Er is zoveel te doen bij de club, ga jij dat maar doen.” Volgens zijn oude teamgenoot groeide Frans van een voorzitter uit tot een ‘voorzitterblijver’. Zijn benoeming tot Lid van Verdienste was niet de enige eertoekenning die Frans mocht ontvangen. Door burgemeester Hans Verheijen kreeg hij de Zilveren Draagspeld, de hoogste onderscheiding die de gemeente kan geven aan een van haar burgers. Volgens Verheijen geheel terecht, want Frans is ‘een Wijchenaar om trots op te zijn’, ‘iemand van de buitencategorie’.

De laatste toespraak was van Frans zelf, die zichtbaar geëmotioneerd was door alle mooie woorden en bedankjes die hij ontving. “Afscheid nemen bestaat niet”, zei hij. “Ik had mijn hele periode bij AWC voor geen goud willen missen, maar het is goed zo.” Hij hoopt nu veel te kunnen genieten van zijn familie. Na de woordjes bleef het nog lang gezellig in de kantine. De velen die waren gekomen om afscheid te nemen van Frans, gaven hem een hand bedankten hem persoonlijk. Frans eindigde zijn speech met de woorden: “Afscheid nemen doe ik pas als mijn groen-witte hart stopt met kloppen.” Laten we allemaal hopen dat dat nog heel lang duurt en dat we nog lang kunnen genieten van de aanwezigheid van Frans en Herma bij AWC!